Shloka 27
अग्निस्तुति, इन्द्रदर्शन, नहुष-भयवर्णन
Agni-hymn, discovery of Indra, and the Nahuṣa threat
शल्य उवाच एवं वदत्यड्रिरसां वरिष्ठे बृहस्पती लोकपाल: कुबेर: । वैवस्वतश्चैव यम: पुराणो देवश्व सोमो वरुणश्वाजगाम,शल्य कहते हैं--राजन! अंगिराके पुत्रोंमें श्रेष्ठ बृहस्पति जब ऐसा कह रहे थे, उसी समय लोकपाल कुबेर, सूर्यपुत्र यम, पुरातन देवता चन्द्रमा तथा वरुण भी वहाँ आ पहुँचे
śalya uvāca—evaṁ vadaty aṅgirasāṁ variṣṭhe bṛhaspatau lokapālaḥ kuberaḥ | vaivasvataś caiva yamaḥ purāṇo devaś ca somaḥ varuṇaś cājagāma ||
శల్యుడు అన్నాడు—“రాజా! అంగిరసపుత్రులలో శ్రేష్ఠుడైన బృహస్పతి ఇలా పలుకుతుండగా, అదే సమయంలో లోకపాలుడు కుబేరుడు, వైవస్వత యముడు, పురాతన దేవుడు సోముడు (చంద్రుడు) మరియు వరుణుడూ అక్కడికి వచ్చారు.”
शल्य उवाच
Educational Q&A
The verse underscores that deliberations on dharma and right conduct are not merely personal or political; they resonate with the cosmic moral order. The arrival of Lokapālas and major deities implies that ethical counsel carries universal authority and consequences.
Śalya narrates that as Bṛhaspati is speaking, several powerful deities—Kubera, Yama, Soma, and Varuṇa—arrive at the scene, forming a divine gathering that frames the discussion as momentous and dharma-centered.