Shloka 21
Nahūṣa’s Pride, the Ṛṣi-Borne Palanquin, and the Search for Indra (नहुष-इन्द्राणी-प्रकरणम्)
शल्य उवाच एवमुकक्त्वा तु तां देवीं विसृज्य च वराननाम् | विमाने योजयित्वा च ऋषीन् नियममास्थितान्
śalya uvāca evam uktvā tu tāṃ devīṃ visṛjya ca varānanām | vimāne yojayitvā ca ṛṣīn niyamam āsthitān |
శల్యుడు అన్నాడు—రాజా! అలా చెప్పి సుందరముఖి అయిన ఆ దేవిని పంపివేసి, నియమసంయమాలలో స్థితులైన ఋషులను అవమానిస్తూ, నహుషుడు వారిని తన విమానము/పల్లకీకి జూచాడు.
शल्य उवाच
Educational Q&A
Power without humility leads to adharma: Nahūṣa’s pride makes him violate the sanctity of self-restrained sages, showing that kingship is legitimate only when governed by reverence, restraint, and protection of dharma—especially honoring brahmins and ṛṣis.
After speaking to the goddess Śacī, Nahūṣa sends her away and, in an act of arrogance, forces disciplined sages to serve as the ‘yoke’ for his vimāna/palanquin, treating them like draft animals—an insult that signals his moral collapse and foreshadows his downfall.