Shloka 27
उद्योगपर्व — अध्याय १४० (कृष्णेन कर्णं प्रति पाण्डवबल-वैशिष्ट्यप्रदर्शनम्) / Udyoga Parva, Chapter 140
Krishna’s appraisal of Pandava advantage and war portents
मातुलो भीमसेनस्य श्येनजिच्च महारथ: । शड्ख: पुत्रो विराटस्य निधिस्त्वं च जनार्दन
mātulo bhīmasenasya śyenajic ca mahārathaḥ | śaṅkhaḥ putro virāṭasya nidhis tvaṃ ca janārdana mādhava janārdana ||
కర్ణుడు అన్నాడు— “భీమసేనుని మేనమామ మహారథుడు శ్యేనజిత్; విరాటుని కుమారుడు శంఖుడు; మరియు మీరు స్వయంగా, ఓ జనార్దన—ఓ మాధవ, ఓ జనార్దన—అక్షయ నిధి వంటివారు. ఇలాంటి సహాయాలు, ఆధారాలు ఉన్నప్పుడు సమస్త భూమండలం మరియు కురు రాజ్యాధికారం యుధిష్ఠిరుని న్యాయమైన ఆజ్ఞలోనే నిలుస్తుంది.”
कर्ण उवाच
Educational Q&A
The verse underscores the political-ethical idea that legitimate sovereignty (rājya) is secured not merely by force but by dharmic alignment and strong, righteous alliances; Kṛṣṇa’s support is portrayed as an inexhaustible ‘treasure’ that stabilizes Yudhiṣṭhira’s claim.
In Udyoga Parva’s pre-war negotiations and assessments, Karna enumerates key allies on the Pāṇḍava side—Śyenajit, Śaṅkha, and especially Kṛṣṇa (Janārdana/Mādhava)—to emphasize that with such support Yudhiṣṭhira is poised to hold dominion over the earth and the Kuru realm.