धृष्टय्युम्नश्ष॒ पाउ्चाल्य: सात्यकिश्न महारथ: । उत्तमौजा युधामन्यु: सत्यधर्मा च सौमकि:,माधव! जनार्दन! जिनके सहायक महारथी भीम, नकुल, सहदेव, द्रौपदीके पाँचों पुत्र, पांचालराजकुमार धृष्टद्युम्न, महारथी सात्यकि, उत्तमौजा, युधामन्यु, सोमक-वंशी सत्यधर्मा, चेदिराज धृष्टकेतु, चेकितान, अपराजित वीर शिखण्डी, इन्द्रगोपके समान वर्णवाले पाँचों भाई केकय-राजकुमार, इन्द्रधनुषके समान रंगवाले महामना कुन्तिभोज, भीमसेनके मामा महारथी श्येनजित्, विराटपुत्र शंख तथा अक्षयनिधिके समान आप हैं, उन्हीं युधिष्ठिरके अधिकारमें यह सारा भूमण्डल तथा कौरव-राज्य रहेगा
dhṛṣṭadyumnaś ca pāñcālyaḥ sātyakiś ca mahārathaḥ | uttamaujā yudhāmanyuḥ satyadharmā ca saumakiḥ ||
ఓ మాధవా, ఓ జనార్దనా! పాంచాలుడు ధృష్టద్యుమ్నుడు, మహారథుడు సాత్యకి, ఉత్తమౌజుడు, యుధామన్యుడు, సోమక వంశీయుడు సత్యధర్ముడు—ఇవన్నీ యుధిష్ఠిరుని ప్రధాన సహాయకులు; ఇలాంటి రక్షకులు ఉన్నప్పుడు సమస్త భూమండలమూ కురు రాజ్యమూ యుధిష్ఠిరుని అధికారంలోనే ఉంటుంది.
कर्ण उवाच
The verse underscores how rightful sovereignty is supported by dharmic alignment and strong alliances: Karna recognizes that Yudhiṣṭhira’s cause is reinforced by eminent warriors, implying that political legitimacy and success in a kṣatriya conflict depend not only on claim but also on the moral and strategic strength of one’s supporters.
In Udyoga Parva’s pre-war deliberations, Karna enumerates key Pāṇḍava-aligned champions—Dhṛṣṭadyumna, Sātyaki, Uttamaujā, Yudhāmanyu, and Satyadharmā—highlighting the formidable coalition around Yudhiṣṭhira and suggesting that such backing makes Yudhiṣṭhira’s eventual rule over the Kuru realm plausible.