Shloka 4
कर्ण–कृष्णसंवादः (Karṇa–Kṛṣṇa-saṃvādaḥ) — Karṇa’s Statement on Lineage, Loyalty, and the ‘Śastra-yajña’ Metaphor
संजय उवाच आनुपूर्व्येण वाक्यानि तीक्ष्णानि च मृदूनि च । प्रियाणि धर्मयुक्तानि सत्यानि च हितानि च,संजय बोले--भारत! अप्रमेयस्वरूप मधुसूदन श्रीकृष्णने राधानन्दन कर्णसे जो तीक्षण, मधुर, प्रिय, धर्मसम्मत, सत्य, हितकर एवं हृदयग्राह्म बातें क्रमश: कही थीं, उन सबको आप मुझसे सुनिये
sañjaya uvāca ānupūrvyeṇa vākyāni tīkṣṇāni ca mṛdūni ca | priyāṇi dharmayuktāni satyāni ca hitāni ca ||
సంజయుడు పలికెను— “క్రమంగా ఆయన తీక్ష్ణమైనవీ మృదువైనవీ, ప్రియమైనవీ ధర్మయుక్తమైనవీ, సత్యమైనవీ హితమైనవీ అయిన వచనములు పలికెను. ఆయన చెప్పినదంతా నన్ను నుండి వినుము।”
संजय उवाच
Educational Q&A
Speech should be ethically grounded: even when it must be sharp, it should remain truthful, dharma-aligned, and aimed at welfare (hita), not harm.
Sanjaya introduces a forthcoming report of a speaker’s counsel, emphasizing that the words were delivered in a deliberate sequence and combined sternness with gentleness while remaining pleasing, righteous, true, and beneficial.