Shloka 2
Udyoga Parva Adhyāya 132 — Vidura’s Counsel on Udyama, Yaśas, and Kṣātra-Dharma
कुन्ती बोली--शतन्नुओंको संताप देनेवाले श्रीकृष्ण! इस प्रसंगमें विद्वान् पुरुष विदुला और उसके पुत्रके संवाद-रूप इस पुरातन इतिहासका उदाहरण दिया करते हैं ।। अन्र श्रेयश्व भूयश्व॒ यथावद् वक्तुमरहसि । यशस्विनी मन्युमती कुले जाता विभावरी
kuntī bolī—śatannūnoko santāpa denevāle śrīkṛṣṇa! isa prasaṅgame vidvān puruṣa vidulā aura usake putrake saṃvāda-rūpa isa purātana itihāsakā udāharaṇa diyā karate haiṃ. atra śreyaś ca bhūyaś ca yathāvad vaktum arhasi | yaśasvinī manyumatī kule jātā vibhāvarī ||
కుంతి పలికెను—అనేకుల దుఃఖసంతాపాన్ని దహించు శ్రీకృష్ణా! ఈ సందర్భంలో పండితులు విదులా మరియు ఆమె కుమారుని సంభాషణరూపమైన ప్రాచీన ఇతిహాసాన్ని ఉదాహరణగా చెబుతారు. ఇక్కడ నీవు యథాక్రమంగా శ్రేయస్సు మరియు భూయస్సు—రెండింటినీ యథావిధిగా వివరించవలసినవాడవు. యశస్విని, మన్యుమతి, కులజ, తేజస్విని—విదులా (విభావరి)…
वायुदेव उवाच
Educational Q&A
The verse frames ethical deliberation as a choice between śreyas (the higher, morally right good) and bhūyas (worldly gain), urging that counsel should address both clearly and in proper order, using authoritative precedents (itihāsa) to guide action.
Kuntī addresses Śrī Kṛṣṇa and introduces an ancient illustrative story—Vidulā’s dialogue with her son—commonly cited by the learned. She requests Kṛṣṇa to explain the matter by distinguishing what is truly beneficial from what is materially advantageous.