Shloka 6
Udyoga-parva Adhyāya 130: Kuntī’s Instruction on Rājadharma and Daṇḍanīti
लोकपाला भुजेष्वासन्नग्निरास्यादजायत । आदित्याश्रैव साध्याक्ष वसवो<थाश्विनावपि
lokapālā bhujēṣv āsann agnir āsyād ajāyata | ādityāś caiva sādhyāś ca vasavo 'thāśvināv api |
వైశంపాయనుడు పలికెను—లోకపాలకులు ఆయన భుజాలపై స్థితులయ్యారు; ఆయన ముఖమునుండి అగ్ని ఉద్భవించింది. ఆదిత్యులు, సాధ్యులు, వసువులు, ఇద్దరు అశ్వినీకుమారులు; ఇంద్రునితో కూడిన మరుత్గణాలు, విశ్వదేవులు, యక్షులు, గంధర్వులు, నాగులు, రాక్షసులు—ఇవన్నీ ఆయన వివిధ అవయవాలలో ప్రత్యక్షమయ్యాయి.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse frames the unfolding events within a cosmic moral order: when divine classes and world-guardians are shown as present in a single form, it implies that dharma—not personal power—stands as the ultimate measure, and that the impending war is under universal scrutiny.
A vision of overwhelming, divine presence is described: the Lokapālas are said to be on the arms, fire issues from the mouth, and major celestial groups (Ādityas, Sādhyas, Vasus, Aśvins) appear—depicting a superhuman form in which many gods are revealed as constituents or attendants.