Shloka 4
Udyoga-parva Adhyāya 130: Kuntī’s Instruction on Rājadharma and Daṇḍanīti
एवमुक््त्वा जहासोच्चै: केशव: परवीरहा । तस्य संस्मयत: शौरेरविंद्युद्रपा महात्मन:
evam uktvā jahāsa uccaiḥ keśavaḥ paravīrahā | tasya saṃsmayataḥ śaurer avindyudrapā mahātmanaḥ |
ఇలా చెప్పి పరవీరసంహారకుడైన కేశవుడు గట్టిగా అట్టహాసం చేశాడు. ఆ మహాత్ముడు శౌరి నవ్వుతుండగా, అతని అవయవాలపై ఆశ్చర్యకరంగా విద్యుత్తులాంటి కాంతితో దివ్య తేజస్సు ప్రకాశించసాగింది.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse underscores Kṛṣṇa’s divine sovereignty: his mere presence and expression (loud laughter) signals irresistible power and the moral gravity of the coming conflict, reminding listeners that dharma is ultimately upheld by a higher cosmic order.
After speaking, Kṛṣṇa (Keśava/Śauri) laughs loudly; the narration frames this as an awe-inspiring, superhuman moment, foreshadowing the overwhelming divine force that will shape the war’s outcome.