Shloka 25
Udyoga Parva, Adhyāya 13: Śacī’s Delay, Deva-Counsel, and Indra’s Purification
पुण्यां चेमामहं दिव्यां प्रवृत्तामुत्तरायणे । देवीं रात्रि नमस्यामि सिध्यतां मे मनोरथ:,“उत्तरायणके दिन जो यह पुण्य एवं दिव्य रात्रि आ रही है, उसकी अधिष्ठात्री देवी रात्रिको मैं नमस्कार करती हूँ, मेरा मनोरथ सफल हो”
puṇyāṃ cemām ahaṃ divyāṃ pravṛttām uttarāyaṇe | devīṃ rātriṃ namasyāmi sidhyatāṃ me manorathaḥ ||
ఉత్తరాయణంలో వచ్చిన ఈ పుణ్యమయమైన దివ్య రాత్రికి అధిష్ఠాత్రి అయిన రాత్రి దేవిని నేను నమస్కరిస్తున్నాను; నా మనోరథం సిద్ధించుగాక।
नहुष उवाच
Educational Q&A
The verse highlights reverence for sacred time and the ethical posture of humility: one aligns personal aims with auspicious order (ṛta/dharma) through prayer, acknowledging that success is not merely self-made but sought with devotion and restraint.
Nahūṣa offers a formal salutation to the presiding deity of the Night occurring during Uttarāyaṇa, treating the moment as spiritually potent, and prays that his intended undertaking (manoratha) may reach completion.