Shloka 3
Adhyāya 12: Devas’ Petition to Nahūṣa; Bṛhaspati on Śaraṇāgata-Dharma; Indrāṇī’s Strategic Delay
जहि क्रोधमिमं साधो न कुप्यन्ति भवद्विधा: । परस्य पत्नी सा देवी प्रसीदस्व सुरेश्वर,'साधो! आप इस क्रोधको त्याग दीजिये। आप-जैसे श्रेष्ठ पुरुष दूसरोंपर कोप नहीं करते हैं। अतः प्रसन्न होइये। सुरेश्वर! शची देवी दूसरे इन्द्रकी पत्नी हैं
jahi krodham imaṃ sādho na kupyanti bhavadvidhāḥ | parasya patnī sā devī prasīdasva sureśvara ||
సాధో! ఈ క్రోధాన్ని విడిచిపెట్టుము; నీ వంటి మహాపురుషులు ఇతరులపై కోపించరు. కావున ప్రసన్నుడవు, సురేశ్వరా! ఆ దేవి శచీ పరుడైన ఇంద్రుని భార్య—అంటే ఇతరునికి చెందినది.
शल्य उवाच
Educational Q&A
The verse teaches restraint: a truly noble person does not act from anger. Ethical conduct includes mastering krodha and respecting what belongs to another (here, another’s wife), urging calm and propriety over impulsive passion.
Śalya addresses a powerful figure called “Sureśvara” (Indra), urging him to give up anger and be appeased, reminding him that Śacī is ‘another’s wife’—a moral check meant to prevent wrongful action driven by rage or desire.