Shloka 15
Adhyāya 12: Devas’ Petition to Nahūṣa; Bṛhaspati on Śaraṇāgata-Dharma; Indrāṇī’s Strategic Delay
नाहमिच्छामि नहुषं पतिं देवर्षिसत्तम । शरणागतासि्मि ते ब्रह्मंंस्त्रायस्व महतो भयात्,'देवर्षियोंमें श्रेष्ठ ब्राह्मणदेव! मैं नहुषको अपना पति बनाना नहीं चाहती; इसीलिये आपकी शरणमें आयी हूँ। आप इस महान् भयसे मेरी रक्षा कीजिये”
nāham icchāmi nahuṣaṃ patiṃ devarṣi-sattama | śaraṇāgatāsmi te brahman trāyasva mahato bhayāt ||
దేవర్షులలో శ్రేష్ఠుడైన బ్రాహ్మణదేవా! నేను నహుషుని భర్తగా కోరను. అందుకే నీ శరణు వచ్చాను; ఈ మహాభయమునుండి నన్ను రక్షించుము.
शल्य उवाच
Educational Q&A
Seeking refuge (śaraṇāgati) with the righteous is upheld as a dharmic recourse, and the one approached—especially a sage—bears a moral duty to protect the suppliant from fear, coercion, and injustice.
A woman, fearing being forced into marriage with Nahusha, rejects him explicitly and approaches a revered seer/Brahmin for asylum, requesting protection from the danger she faces.