Shloka 13
ययातिपतनम् — Yayāti’s Fall and the Offer of Dharma
Nārada’s Account
पूर्ुर्यदुश्न द्वौ वंशे वर्धमानौ नरोत्तमौ | ताभ्यां प्रतेष्ठितो लोके परलोके च नाहुष:
pūror yaduś ca dvau vaṁśau vardhamānau narottamau | tābhyāṁ pratiṣṭhito loke paraloke ca nāhuṣaḥ ||
నారదుడు పలికెను—ఓ నాహుషా! పూరు మరియు యదు—ఈ రెండు శ్రేష్ఠ రాజవంశాలు నిరంతరం వర్ధిల్లుతున్నాయి. వాటి ద్వారానే నీ ప్రతిష్ఠ, నీ కీర్తి ఈ లోకంలోనూ పరలోకంలోనూ స్థాపితమైంది.
नारद उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how a king’s legitimacy and enduring reputation are grounded in the strength and continuity of righteous ancestral lineages; honor is sustained not only by personal conduct but also by the inherited prestige and responsibility of one’s dynasty, affecting both worldly standing and posthumous renown.
Nārada addresses Nāhuṣa and points to the flourishing of the Pūru and Yadu lines, stating that Nāhuṣa’s own established status—socially and spiritually—is supported through these eminent dynastic streams.