Shloka 15
नारदकथितं माधव्याः तपश्चर्या–ययातेः स्वर्गविचारः | Nārada on Mādhavī’s Asceticism and the Scrutiny of Yayāti in Heaven
विश्वामित्रस्तु तं दृष्टया गालवं सह पक्षिणा । कन्यां च तां वरारोहामिदमित्यब्रवीद् वच:,विश्वामित्रने गरुड़सहित गालवकी ओर देखकर इस परम सुन्दरी कन्यापर भी दृष्टिपात किया और इस प्रकार कहा--
nārada uvāca |
viśvāmitras tu taṃ dṛṣṭvā gālavaṃ saha pakṣiṇā |
kanyāṃ ca tāṃ varārohām idam ity abravīd vacaḥ ||
నారదుడు పలికెను—గరుడునితో కూడిన గాలవుని చూచి, విశ్వామిత్రుడు ఆ పరమసుందరి వరారోహిణి కన్యను కూడా పరిశీలించి, ఈ విధంగా పలికెను।
नारद उवाच
Educational Q&A
The verse highlights discernment and responsible speech at a morally charged moment: a sage observes the seeker, the powerful helper (Garuda), and the maiden, and then chooses to respond with deliberate words—implying that counsel and decisions should follow clear perception of all parties affected.
Narada narrates that Viśvāmitra sees Galava arriving with Garuda and also notices the beautiful maiden accompanying them; prompted by this sight, Viśvāmitra begins to speak, setting up the next lines where his response and the situation’s resolution will be articulated.