Shloka 15
Gālava Completes the Horse-Gift: Garuḍa’s Counsel and Viśvāmitra’s Acceptance (गालव-विष्वामित्र-सम्बन्धः)
सोऊहं प्रतिग्रहीष्यामि ददात्वेतां भवान् मम | कुमारी देवगर्भाभामेकपुत्रभवाय मे,“अत: आप देवकन्याके समान सुन्दरी इस राजकुमारीको केवल एक पुत्र उत्पन्न करनेके लिये मुझे दें। मैं इसे ग्रहण करूँगा”
so ’haṃ pratigrahīṣyāmi dadātv etāṃ bhavān mama | kumārī devagarbhābhām ekaputrabhavāya me ||
నారదుడు పలికెను—నేను ఆమెను స్వీకరిస్తాను. మహారాజా! దేవకన్యవలె ప్రకాశించే ఈ కన్యను నాకు ఇవ్వండి, ఆమె నా కొరకు ఒక్క కుమారుని మాత్రమే ప్రసవించునట్లు.
नारद उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how social and royal decisions can instrumentalize marriage for lineage goals; it invites reflection on dharma—balancing ascetic authority, royal obligation, and the moral necessity of respecting a woman’s agency rather than treating her as a mere means to produce an heir.
Nārada formally declares his willingness to accept a particular princess and asks the king to give her to him, specifying that the union is intended to produce only one son.