Shloka 12
Nahuṣa Abhiṣeka and the Crisis of Restraint (नहुषाभिषेकः—दमभ्रंशः)
कैलासे हिमवत्पृष्ठे मन्दरे श्वेतपर्वते । सहो महेन्द्रे मलये समुद्रेषु सरित्सु च,देवराज नहुष सम्पूर्ण देवोद्यानोंमें, नन्दनवनके उपवनोंमें, कैलासमें, हिमालयके शिखरपर, मन्दराचल, श्वेतगिरि, सहा, महेन्द्र तथा मलयपर्वतपर एवं समुद्रों और सरिताओंमें, अप्सराओं तथा देवकन्याओंके साथ भाँति-भाँतिकी क्रीड़ाएँ करते थे, कानों और मनको आकर्षित करनेवाली नाना प्रकारकी दिव्य कथाएँ सुनते थे तथा सब प्रकारके वाद्यों और मधुर स्वरसे गाये जानेवाले गीतोंका आनन्द लेते थे
kailāse himavatpṛṣṭhe mandare śvetaparvate | sahā mahendre malaye samudreṣu saritsu ca ||
శల్యుడు పలికెను— కైలాసంలో, హిమవంతుని శిఖరాలపై, మందరాచలమున మరియు శ్వేతపర్వతమున, సహ్య, మహేంద్ర, మలయ పర్వతములపై, అలాగే సముద్రాలలోను నదీప్రవాహాలలోను—దేవరాజు నహుషుడు దేవోద్యానాల సంపూర్ణ వైభవములో, నందనవన ఉపవనాలలో, అప్సరసలతోను దేవకన్యలతోను నానావిధ క్రీడలలో రమించెను. చెవికీ మనసుకీ మోహమును కలిగించే అనేక దివ్యకథలను వినుచు, సమస్త వాద్యములతో మధురస్వరముగా పాడబడే గీతములను ఆస్వాదించెను.
शल्य उवाच