Shloka 15
भोगा यस्मात् प्रतिष्ठन्ते व्याप्य सर्वान् सुरासुरान् । प्रणतो द्रष्टमिच्छामि कृष्णं योगिनमव्ययम्,“जिनकी कृपासे समस्त देवताओं और असुरोंको भी यशथेष्ट भोग प्राप्त होते हैं, उन्हीं अविनाशी योगी भगवान् विष्णुका मैं प्रणतभावसे दर्शन करना चाहता हूँ
bhogā yasmāt pratiṣṭhante vyāpya sarvān surāsurān | praṇato draṣṭum icchāmi kṛṣṇaṃ yoginam avyayam ||
నారదుడు అన్నాడు—“ఎవరి కృపవల్ల దేవాసురులందరిలో వ్యాపించి భోగాలు లభిస్తాయో, ఆ అవ్యయ యోగి శ్రీకృష్ణుని నేను నమస్కరించి దర్శించదలచుకున్నాను.”
नारद उवाच
Educational Q&A
All enjoyments and attainments—whether sought by gods or asuras—ultimately depend on the supreme, imperishable divine reality. The proper response to that source is humility and devotional seeking (praṇāma and darśana).
Nārada expresses reverent longing to have darśana of Kṛṣṇa, praising him as the imperishable Yogin from whom the capacities for enjoyment and fulfillment extend even to the celestial and demonic hosts.