Shloka 42
Vṛtra’s Cosmic Threat, Viṣṇu’s Upāya, and the Conditional Vulnerability
Udyoga-parva 10
नमस्कृत: सर्वभूतै: सर्वभूतान्यसान्त्वयत् । हत्वा शत्रु प्रह्षशत्मा वासव: सह दैवतै:,शत्रुको मारकर देवताओंसहित इन्द्रका हृदय हर्षसे भर गया। समस्त प्राणियोंने उन्हें नमस्कार किया और उन्होंने उन सबको सान्त्वना दी
namaskṛtaḥ sarvabhūtaiḥ sarvabhūtāny asāntvayat | hatvā śatruṃ prahṛṣṭātmā vāsavaḥ saha daivataiḥ ||
సర్వభూతములు వాసవునికి (ఇంద్రునికి) నమస్కరించగా, ఆయన సమస్త ప్రాణులను సాంత్వనపరిచెను. శత్రువును సంహరించి దేవతలతో కూడి ఆయన హృదయం హర్షంతో నిండెను॥
शल्य उवाच
Educational Q&A
Even when force is used to remove a threat, dharmic leadership requires restoring reassurance and stability for all beings; victory is ethically incomplete without consoling and protecting those affected.
Śalya describes Indra (Vāsava) after killing an enemy: all beings salute him, he feels elated along with the gods, and he then comforts and reassures the beings who look to him for protection.