Shloka 7
Virāṭa-sabhāyāṃ Saṃniveśaḥ — Assembly at Virāṭa’s Hall and Kṛṣṇa’s Diplomatic Counsel
तथोपविष्टेषु महारथेषु विराजमानाभरणाम्बरेषु । रराज सा राजवती समृद्धा ग्रहैरिव द्यौर्विमलैरुपेता,इस प्रकार चमकीले आभूषणों तथा सुन्दर वस्त्रोंसे विभूषित उन समस्त महारथियोंके बैठ जानेपर राजाओंसे भरी हुई वह समृद्धिशालिनी सभा ऐसी शोभा पा रही थी, मानो उज्ज्वल ग्रह-नक्षत्रोंस भरा आकाश जगमगा रहा हो
tathopaviṣṭeṣu mahārathēṣu virājamānābharaṇāmbareṣu | rarāja sā rājavatī samṛddhā grahair iva dyaur vimalair upetā ||
ఆ మహారథులందరూ ప్రకాశించే ఆభరణాలు, సుందర వస్త్రాలతో విరాజిల్లుతూ ఆసనాలు అధిష్ఠించిన వెంటనే, రాజులతో నిండిన ఆ సమృద్ధిశాలినీ సభ మహిమతో మెరిసింది—నిర్మల ఆకాశం ప్రకాశవంతమైన గ్రహనక్షత్రాలతో అలంకృతమైనట్లుగా. ఈ బాహ్య వైభవపు కాంతిలో, త్వరలో తీసుకోబోయే నిర్ణయాల నైతిక భారానికి కూడా సూక్ష్మ సంకేతం దాగి ఉన్నట్లు అనిపించింది.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how worldly power and magnificence can appear dazzling, yet it implicitly prepares the reader for the ethical seriousness of statecraft: decisions made in such splendid courts carry heavy dharmic consequences, regardless of outward glamour.
The great warriors and kings have assembled and taken their seats in the royal hall. The narrator (Vaiśampāyana) describes the court’s brilliance through a simile: the assembly shines like a clear sky filled with bright celestial bodies.