Shloka 14
Virāṭa-sabhāyāṃ Saṃniveśaḥ — Assembly at Virāṭa’s Hall and Kṛṣṇa’s Diplomatic Counsel
तच्चिन्तयध्वं कुरुपुड़॒वानां धर्म्य च युक्ते च यशस्करं च । अधर्मयुक्तं न च कामयेत राज्यं सुराणामपि धर्मराज:,अपनी कुलपरम्परासे प्राप्त हुए राज्यकी अभिलाषासे ही इन वीरोंने अबतक अज्ञातावस्थामें दूसरोंकी सेवामें संलग्न रहकर तेरहवाँ वर्ष पूरा किया है। ऐसी परिस्थितिमें जिस उपायसे धर्मपुत्र युधिष्ठिर तथा राजा दुर्योधनका भी हित हो, उसका आपलोग विचार करें। आप कोई ऐसा मार्ग ढूँढ़ निकालें, जो इन कुरुश्रेष्ठ वीरोंके लिये धर्मानुकूल, न्यायोचित तथा यशकी वृद्धि करनेवाला हो। धर्मराज युधिष्ठिर यदि धर्मके विरुद्ध देवताओंका भी राज्य प्राप्त होता हो, तो उसे लेना नहीं चाहेंगे
tac cintayadhvaṁ kurupuṅgavānāṁ dharmyaṁ ca yuktaṁ ca yaśaskaraṁ ca | adharmayuktaṁ na ca kāmayeta rājyaṁ surāṇām api dharmarājaḥ ||
కాబట్టి కురుప్రవీరుల హితార్థం మీరు ధర్మానుగుణమైనది, న్యాయసమ్మతమైనది, కీర్తివర్ధకమైనది అయిన మార్గాన్ని ఆలోచించండి. అధర్మంతో పొందిన రాజ్యాన్ని కోరరాదు; ధర్మరాజు యుధిష్ఠిరుడు అధర్మమార్గంలో లభించే దేవలోకాధిపత్యాన్నికూడా కోరడు.
श्रीकृष्ण उवाच
Educational Q&A
Political success must be pursued only through dharma: a plan should be just (yukta), righteous (dharmya), and honor-enhancing (yaśaskara). Even immense power—symbolized by the gods’ kingdom—is to be rejected if it is gained through adharma.
Śrī Kṛṣṇa urges the assembled decision-makers to find a settlement or strategy that benefits the foremost Kurus while remaining within dharma. He highlights Yudhiṣṭhira’s ethical stance: he will not accept sovereignty if it requires unrighteous means.