Shloka 13
स्वर्गारोहणपर्व — तृतीयोऽध्यायः
Indra and Dharma’s Consolation; Celestial Gaṅgā Purification
शुभानामशुभानां च द्वौ राशी पुरुषर्षभ । यः पूर्व सुकृतं भुड्चक्ते पश्चान्रिरयमेव स:
śubhānām aśubhānāṁ ca dvau rāśī puruṣarṣabha | yaḥ pūrvaṁ sukṛtaṁ bhuṅkte paścān nirayam eva saḥ ||
వైశంపాయనుడు పలికెను— ఓ పురుషశ్రేష్ఠా! మనుష్యుని జీవితంలో శుభకర్మలూ అశుభకర్మలూ అనే రెండు సంచయాలు ఉంటాయి. ఎవడు ముందుగా తన పుణ్యఫలాన్ని అనుభవించి తీరుతాడో, అతడు తరువాత మిగిలిన పాపఫలాన్ని అనుభవించుటకు నరకానికే పోవలసి ఉంటుంది.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
A person carries accumulated merit and demerit; if one’s merit is enjoyed first, the remaining demerit must still be undergone, leading to suffering (symbolized as ‘hell’). The verse stresses moral causality and the inevitability of karmic fruition.
Vaiśampāyana is explaining a principle of karmic accounting in the Svargārohaṇa context, clarifying how beings experience the results of good and bad deeds in sequence—enjoyment of merit followed by the expiation of remaining sin.