Shloka 46
मधुप्रपातो हि भवान् भोजनं विषसंयुतम् । असतामिव ते भावो वर्तते न सतामिव,आप शहदके छत्तेसे युक्त पेड़की उस ऊँची डालीके समान हैं, जहाँसे नीचे गिरनेका ही भय है। आप विष मिलाये हुए भोजनके तुल्य हैं, आपका भाव असज्जनोंके समान है, सज्जनोंके तुल्य नहीं है
madhuprapāto hi bhavān bhojanaṃ viṣasaṃyutam | asatām iva te bhāvo vartate na satām iva ||
భీష్ముడు పలికెను—నీవు చెట్టు ఎత్తైన కొమ్మపై ఉన్న తేనెగూడు వంటివాడవు—చూడటానికి మధురం, కాని దగ్గరికి వెళ్లినవానికి పడిపోవు భయమే. నీవు విషమిశ్రమ ఆహారంలాంటివాడవు—బయటకు ఆమోదయోగ్యం, లోపల వినాశకరం. నీ స్వభావం సజ్జనులది కాదు; దుష్టుల మాదిరిగానే నడుస్తుంది।
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Bhishma warns that outward sweetness or attractiveness can conceal inner harm. True virtue is measured by one’s inner disposition (bhāva) and ethical conduct, not by pleasing appearances or words.
In Shanti Parva’s instruction-focused setting, Bhishma delivers a sharp ethical appraisal of the addressee, using two metaphors—honey at a dangerous height and food mixed with poison—to condemn a character whose intentions and behavior align with the wicked rather than the virtuous.