Shloka 19
राजधर्मः—प्रजापालनं दानयज्ञश्च
Royal Duty—Protection of Subjects, Generosity, and Sacrificial Discipline
अपि तु वां मृदुप्रज्ञमत्यार्यमतिधार्मिकम् । क्लीबं धर्मघृणायुक्तं न लोको बहु मन्यते,तुम्हारी बुद्धि अत्यन्त कोमल है। तुम बड़े सज्जन और बड़े धर्मात्मा हो। धर्मके प्रति तुम्हारा महान् अनुग्रह है। यह सब होनेपर भी संसारके लोग तुम्हें कायर समझकर अधिक आदर नहीं देंगे
api tu vāṃ mṛdu-prajñam ati-āryam ati-dhārmikam | klībaṃ dharma-ghṛṇā-yuktaṃ na loko bahu manyate ||
నీ ప్రজ্ঞ అత్యంత సౌమ్యమైనది; నీవు మహా ఆర్యుడవు, మహా ధార్మికుడవు, ధర్మంపై నీకు గాఢమైన అనుకంప ఉంది. అయినా లోకులు నిన్ను భీరువని భావించి ఎక్కువ గౌరవించరు।
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Bhīṣma highlights a tension between inner virtue and public judgment: gentleness, nobility, and compassionate scruple toward dharma may still be misread by society as weakness. Ethical intention does not automatically secure social honor; one must also consider how conduct appears within one’s role and context.
In Śānti Parva, Bhīṣma instructs the listener on conduct and statecraft after the war. Here he addresses someone whose mild, dharma-sensitive disposition leads to reluctance in harsh action; Bhīṣma warns that the world may interpret such restraint as cowardice and therefore withhold respect.