Shloka 18
Yudhiṣṭhira’s Lament for Karṇa and Renunciation-Oriented Self-Assessment (शोक-प्रलापः / त्याग-प्रवृत्तिः)
पितृभ्यो देवताभ्यश्व गता वैवस्वतक्षयम्,परंतु उनका यह उद्योग सर्वथा निष्फल हो गया; क्योंकि हमलोगोंने उन सब माताओंके नवयुवक पुत्रोंको, जो विशुद्ध सुवर्णमय कुण्डलोंसे अलंकृत थे, मार डाला है। वे इस भूलोकके भोगोंके उपभोगका अवसर न पाकर देवताओं और पितरोंका ऋण उतारे बिना ही यमलोकमें चले गये
pitṛbhyo devatābhyaś ca gatā vaivasvatakṣayam; parantu teṣāṃ udyogaḥ sarvathā niṣphalaḥ saṃvṛttaḥ, yataḥ asmābhiḥ tāḥ sarvā mātaraḥ—yeṣāṃ navayuvakāḥ putrāḥ viśuddha-suvarṇamaya-kuṇḍalaiḥ alaṅkṛtāḥ—hatāḥ. te iha-lokasya bhogān anubhavituṃ avasaraṃ na prāpya, devatṛ-ṛṇaṃ ca pitṛ-ṛṇaṃ ca anapākṛtyaiva yama-lokaṃ gatāḥ.
వారు వైవస్వత యముని ధామానికి వెళ్లిపోయారు; దేవతలకూ పితృదేవతలకూ చేసిన సమస్త ప్రయత్నం పూర్తిగా వ్యర్థమైంది. ఎందుకంటే మేము ఆ తల్లుల అతి యువక కుమారులను—శుద్ధ స్వర్ణకుండలాలతో అలంకృతులైన వారిని—వధించాము. ఈ భూలోక భోగాలను అనుభవించే అవకాశమే పొందక, దేవఋణం పితృఋణం తీర్చకుండానే వారు యమలోకానికి ప్రస్థానమయ్యారు.
युधिछिर उवाच