Shloka 15
आह्रिकं जपमानस्य देवान् पूजयत: सदा । धर्मेण पुरुषव्याप्र धर्माश्रमपदं भवेत्,पुरुषसिंह! जो प्रतिदिन इष्ट-मन्त्रका जप और देवताओंका सदा पूजन करता है, उसे उस धर्मके प्रभावसे धर्माश्रमके पालनका अर्थात् गार्हस्थ्य धर्मके पालनका पुण्यफल प्राप्त होता है
āhrikaṃ japamānasya devān pūjayataḥ sadā | dharmeṇa puruṣavyāpta dharmāśramapadaṃ bhavet, puruṣasiṃha! |
భీష్ముడు పలికెను—పురుషసింహా! నిత్యం ఆహ్నిక కర్మలను ఆచరించి, మంత్రజపం చేసి, ఎల్లప్పుడూ దేవతలను పూజించేవాడు, ఆ ధర్మబలంతో ధర్మాశ్రమం—అంటే గార్హస్థ్యధర్మం—పాలించిన పుణ్యఫలాన్ని పొందుతాడు।
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Regular performance of daily obligatory rites, mantra-recitation (japa), and worship of the gods generates dharmic merit that is equivalent to (or establishes one in) the proper fulfillment of the householder’s āśrama-duties.
In Śānti Parva, Bhīṣma instructs the listener on dharma after the war, emphasizing disciplined daily religious practice as a foundation for ethical life and for attaining the recognized merit of the gārhasthya (householder) stage.