Shloka 14
वेदाध्ययननित्यत्वं क्षमाथाचार्यपूजनम् | अथोपाध्यायशुश्रूषा ब्रह्माश्रमपर्दं भवेत्,जो प्रतिदिन वेदोंका स्वाध्याय करता है, क्षमाभाव रखता है, आचार्यकी पूजा करता है और गुरुकी सेवामें संलग्न रहता है, उसे ब्रह्माश्रम (संन्यास) द्वारा मिलनेवाला फल प्राप्त होता है
vedādhyayana-nityatvaṁ kṣamāthācārya-pūjanam | athopādhyāya-śuśrūṣā brahmāśrama-phalaṁ bhavet ||
భీష్ముడు పలికెను—నిత్యం వేదాధ్యయనంలో స్థిరుడై, క్షమాగుణంతో ఉండి, ఆచార్యుని పూజించి, ఉపాధ్యాయుడు/గురువు సేవలో నిమగ్నుడై ఉండేవాడు బ్రహ్మాశ్రమం (సన్న్యాసం) ఫలాన్ని పొందుతాడు।
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Regular Vedic self-study, patience/forbearance, reverence to one’s teacher, and devoted service to the preceptor can yield the same spiritual merit traditionally associated with the Brahma-āśrama (renunciant ideal). The verse elevates disciplined learning and humility as a direct path to high religious fruit.
In the Śānti Parva’s instruction on dharma, Bhīṣma is teaching Yudhiṣṭhira about conduct and the sources of religious merit. Here he highlights student-like virtues—study, forgiveness, honoring teachers, and service—as practices that confer exalted results comparable to those of formal renunciation.