Shloka 112
Varṇa-dharma and Rājadharma: Yudhiṣṭhira’s Inquiry and Bhīṣma’s Normative Outline (वर्णधर्म-राजधर्म-प्रश्नोत्तरम्)
आत्मनाष्टम इत्येव श्रुतिरेषा परा नृषु । उत्पन्नौ बन्दिनौ चास्य तत्पूर्वो सूतमागधौ,मनुष्योंमें यह लोकोक्ति प्रसिद्ध है कि स्वयं राजा पृथु भगवान् विष्णुसे आठवीं पीढ़ीमें थे-। उनके जन्मसे पहले ही सूत और मागध नामक दो बन्दी (स्तुतिपाठक) उत्पन्न हुए थे
ātmanaṣṭama ityeva śrutireṣā parā nṛṣu | utpannau bandinau cāsya tatpūrvo sūtamāgadhau ||
మనుష్యులలో ఒక పరంపరాగత శ్రుతి ప్రసిద్ధం—రాజు పృథువు తన వంశంలో భగవాన్ విష్ణువునుండి ఎనిమిదవ తరము. పృథువు జననానికి ముందే అతని కోసం సూతుడు, మాగధుడు అనే ఇద్దరు బందులు (స్తుతిపాఠకులు) పుట్టి ఉన్నారు.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse underscores how royal legitimacy and ethical authority are framed through revered tradition (śruti) and lineage connected to the divine; it also highlights the cultural role of bards (Sūta, Māgadha) in preserving and proclaiming a king’s dharmic fame.
Bhīṣma explains a traditional account about King Pṛthu’s divine-linked genealogy and notes that two praise-singers, Sūta and Māgadha, were born even before Pṛthu, as if appointed in advance to celebrate his deeds and establish his renown.