Shloka 34
अध्याय ५७ — राज्ञः नित्यप्रयत्नः, रक्षा-प्रधानता, तथा त्याग-नीतिः
Chapter 57: Constant Royal Vigilance, Primacy of Protection, and Principles of Dismissal
अगूढविभवा यस्य पौरा राष्ट्रनिवासिन: । नयापनयतवेत्तार: स राजा राजसत्तम:,जिसके राज्य अथवा नगरमें निवास करनेवाले लोग (चोरोंसे भय न होनेके कारण) अपने धनको छिपाकर न रखते हों तथा न्याय और अन्यायको समझते हों, वह राजा समस्त राजाओंमें श्रेष्ठ है
agūḍha-vibhavā yasya paurā rāṣṭra-nivāsinaḥ | nayāpanayata-vettāraḥ sa rājā rājasattamaḥ ||
భీష్ముడు పలికెను—ఎవరి రాజ్యంలో పట్టణవాసులు, గ్రామవాసులు తమ ధనాన్ని దాచుకోవలసిన అవసరం లేకుండా ఉంటారో, మరియు న్యాయనీతీ–అన్యాయాచరణ భేదాన్ని తెలిసినవారై ఉంటారో, ఆ రాజే రాజసత్తముడు।
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The highest king is one who ensures public security and cultivates moral-political discernment: subjects need not conceal wealth out of fear, and they can distinguish proper governance (naya) from misrule (apanaya).
In the Śānti Parva’s instruction on rājadharma, Bhīṣma defines a hallmark of excellent rule by describing the condition of the people under a truly superior king—safe, prosperous, and ethically aware.