Shloka 22
Śara-śayyā-sthita-bhīṣma-saṃvāda-prastāvaḥ
The Prelude to Questioning Bhīṣma on the Bed of Arrows
यच्च यत्र च वक्तव्यं तद् वक्ष्यामि जनार्दन । तव प्रसादाद्धि शुभा मनो मे बुद्धिराविशत्,जनार्दन! जिस विषयमें जो कुछ भी कहने योग्य बात है, वह सब मैं कहूँगा। आपकी कृपासे मेरे हृदयमें निर्मल मन और कल्याणमयी बुद्धिका आवेश हुआ है
yac ca yatra ca vaktavyaṃ tad vakṣyāmi janārdana | tava prasādād dhi śubhā mano me buddhir āviśat ||
భీష్ముడు పలికెను—ఓ జనార్దనా, ఏది ఎక్కడ చెప్పవలెనో, అది అక్కడనే నేను చెప్పుదును. నీ ప్రసాదముచేత నా హృదయమందు శుభ్రమైన మనస్సు మరియు కల్యాణకరమైన వివేకబుద్ధి ప్రవేశించినవి.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Right teaching depends on right context: one should speak what is truly necessary and appropriate (vaktavyam) in each situation, and such discernment is strengthened by divine grace (prasāda) that purifies the mind and illumines the intellect.
In the Shanti Parva’s instruction section, Bhishma—lying on the bed of arrows—assures Krishna (Janardana) that he will expound whatever teachings are required. He attributes his clarity and auspicious understanding to Krishna’s grace, framing the forthcoming discourse as ethically grounded and spiritually sanctioned.