Shloka 23
Śānti Parva, Adhyāya 52 — Bhīṣma’s Humility Before Kṛṣṇa and the Granting of Boons
ततः सर्वार्तिवं दिव्यं पुष्पवर्ष नभस्तलात् । पपात यत्र वार्ष्णेय: सगाड़्रेय:ः सपाण्डव:,तत्पश्चात् जहाँ ग्जपुत्र भीष्म और पाण्डुनन्दन युधिष्ठिरके साथ वृष्णिवंशी भगवान् श्रीकृष्ण विराजमान थे, वहाँ आकाशसे सभी ऋतुओंमें खिलनेवाले दिव्य पुष्पोंकी वर्षा होने लगी
tataḥ sarvārti-vaṁ divyaṁ puṣpa-varṣaṁ nabhas-talāt | papāta yatra vārṣṇeyaḥ sa-gāṅgeyaḥ sa-pāṇḍavaḥ ||
అనంతరం వృష్ణివంశీయుడైన భగవాన్ శ్రీకృష్ణుడు గంగాపుత్రుడు భీష్ముడితోను పాండవ యుధిష్ఠిరునితోను కలిసి ఆసీనుడై ఉన్న చోట, ఆకాశమండలమునుండి సమస్త ఋతువులలో వికసించే దివ్య పుష్పవర్షము కురియసాగింది।
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse signals that discourse on dharma is not merely human debate but a sacred act: the heavens respond with honor. Ethical governance and right conduct, taught in Bhīṣma’s instruction to Yudhiṣṭhira in Kṛṣṇa’s presence, are portrayed as worthy of cosmic reverence.
As Bhīṣma, Yudhiṣṭhira, and Kṛṣṇa sit together during the Shānti Parva teachings, a celestial shower of seasonally varied flowers descends from the sky upon their location, functioning as an auspicious sign and homage.