Shloka 17
Kṛṣṇa’s Dhyāna and the Prompt to Question Bhīṣma (कृष्णध्यानं भीष्मप्रश्नप्रेरणा च)
दिव्यास्त्राणि महातेजा यो धारयति बुद्धिमान | साड़ांश्व॒ चतुरो वेदांस्तमस्मि मनसा गत:,जो महातेजस्वी बुद्धिमान भीष्म दिव्यास्त्रों तथा अंगोंसहित चारों वेदोंको धारण करते हैं, उन्हींके चिन्तनमें मेरा मन लगा हुआ था
divyāstrāṇi mahātejā yo dhārayati buddhimān | sāḍaṅś ca caturo vedāṁs tam asmi manasā gataḥ ||
మహాతేజస్సుగల జ్ఞాని భీష్ముడు దివ్యాస్త్రములను ధరించుచు, అంగములతో కూడిన నాలుగు వేదములను నిలుపుచున్నాడు—ఆ భీష్ముని యందే నా మనస్సు లీనమైంది।
वासुदेव उवाच
Educational Q&A
True excellence is portrayed as a union of inner discernment and outer capability: the ideal figure is both a master of divine weapons (power under discipline) and a sustainer of Vedic knowledge with its Vedāṅgas (learning grounded in dharma).
Vāsudeva expresses that his mind is fixed on a particular great and wise person—implicitly the revered authority being discussed in this context—describing him as one who embodies both martial mastery and comprehensive Vedic learning.