Shloka 7
Śānti-parva Adhyāya 44 — Post-War Reassignment of Residences and Restorative Consolation (शान्तिपर्व अध्याय ४४)
धृतराष्ट्राभ्यनुज्ञातं भ्रात्रा दत्तं वृकोदर: । प्रतिपेदे महाबाहुर्मन्दिरं मघवानिव,तदनन्तर धुृतराष्ट्रकी आज्ञासे भाई युधिष्ठिरने दुर्योधनका महल भीमसेनको अर्पित किया। वह बहुत-सी अट्टालिकाओंसे सुशोभित था। वहाँ अनेक प्रकारके रत्नोंका भण्डार पड़ा था और बहुत-सी दास-दासियाँ सेवाके लिये प्रस्तुत थीं। जैसे इन्द्र अपने भवनमें प्रवेश करते हैं, उसी प्रकार महाबाहु भीमसेन उस महलमें चले गये
dhṛtarāṣṭrābhyanujñātaṃ bhrātrā dattaṃ vṛkodaraḥ | pratipede mahābāhur mandiraṃ maghavān iva ||
ధృతరాష్ట్రుని అనుమతితో, అన్నదమ్ముడు ఇచ్చినదాన్ని మహాబాహువు వృకోదరుడు (భీముడు) స్వీకరించాడు; మఘవాన్ (ఇంద్రుడు) తన స్వర్గభవనంలో ప్రవేశించినట్లే అతడు ఆ మందిరంలో ప్రవేశించాడు.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights dharmic procedure in governance: possession and enjoyment of royal property should follow legitimate authorization (Dhṛtarāṣṭra’s consent) and proper bestowal (the brother’s grant). Power is framed as ethically bounded by rightful sanction, not mere force.
Vaiśampāyana narrates that Bhīma (Vṛkodara), having received permission from Dhṛtarāṣṭra and the palace as a grant from his brother (contextually Yudhiṣṭhira), takes possession of the residence and enters it with splendor, compared to Indra entering his own palace.