Shloka 35
शान्ति पर्व (अध्याय 38): युधिष्ठिरस्य राजधर्म-जिज्ञासा तथा भीष्मोपसर्पण-प्रस्तावना | Shanti Parva Chapter 38: Yudhishthira’s Inquiry into Rajadharma and the Prelude to Approaching Bhishma
वैशम्पायन उवाच ततस्ते ब्राह्मणा: सर्वे हुंकारै: क्रोधमूर्च्छिता: । निर्भ्त्सयन्त: शुचयो निजघ्नु: पापराक्षसम्,वैशम्पायनजी कहते हैं--जनमेजय! तदनन्तर क्रोधसे आतुर हुए उन सभी शुद्धात्मा ब्राह्मणोंने उस पापात्मा राक्षसको बहुत फटकारा और अपने हुड्कारोंसे उसे नष्ट कर दिया
Vaiśampāyana uvāca: tataste brāhmaṇāḥ sarve huṅkāraiḥ krodhamūrcchitāḥ | nirbhartsayantaḥ śucayo nijaghnur pāparākṣasam ||
వైశంపాయనుడు పలికెను—ఆపై ఆ బ్రాహ్మణులందరూ క్రోధావేశంతో హుంకారాలు చేశారు. పవిత్రాచారులైన వారు గట్టిగా గర్హిస్తూ ఆ పాప రాక్షసుణ్ని నశింపజేశారు.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights that moral purity and spiritual discipline (śuci, brāhmaṇa-tejas) are portrayed as potent forces that can punish blatant adharma; yet it also implicitly warns that anger, even in the righteous, is a dangerous surge that must be ethically directed.
After the preceding events, the assembled brāhmaṇas become enraged, harshly rebuke a sinful rākṣasa, and then destroy him—not with weapons, but through their forceful huṅkāras (thunderous cries), emphasizing the narrative motif of ascetic/ritual power.