Shloka 30
युधिछिर उवाच प्रसीदन्तु भवन्तो मे प्रणतस्याभियाचत: । प्रत्यासन्नव्यसनिनं न मां धिक्कर्तुमर्हथ,तत्पश्चात् राजा युधिष्ठिरने कहा--ब्राह्मणो! मैं आपके चरणोंमें प्रणाम करके विनीतभावसे यह प्रार्थना करता हूँ कि आपलोग मुझपर प्रसन्न हों। इस समय मुझपर सब ओरसे बड़ी भारी विपत्ति आ गयी है; अत: आपलोग मुझे थिक्कार न दें
yudhiṣṭhira uvāca: prasīdantu bhavanto me praṇatasya abhiyācataḥ | pratyāsanna-vyasaninaṃ na māṃ dhikkartum arhatha ||
యుధిష్ఠిరుడు అన్నాడు—“పూజ్యులైన బ్రాహ్మణులారా! నేను నమస్కరించి వినయంతో ప్రార్థిస్తున్నాను—మీరు నాపై ప్రసన్నులై ఉండండి. ఈ వేళ విపత్తు నాకు అతి సమీపంగా వచ్చింది; కనుక నన్ను దూషించుట మీకు తగదు.”
युधिछिर उवाच
Educational Q&A
Even a king should approach elders with humility in times of crisis; ethical counsel is sought not through pride but through respectful supplication, and condemnation is less helpful than compassionate guidance.
In Śānti Parva, Yudhiṣṭhira—overwhelmed by imminent distress after the great war—addresses revered brāhmaṇas/elders, bows to them, and asks them to be pleased and not to reproach him while he seeks counsel.