Shloka 6
यस्य मण्डलमध्यस्थो महात्मा परमत्विषा । दीप्त: समीक्षते लोकान् किमाश्चर्यमत: परम्,सूर्यमण्डलके मध्यमें उसके अन्तर्यामी महात्मा सूर्यदेव अपनी उत्तम प्रभासे प्रकाशित होते हुए समस्त लोकोंका निरीक्षण करते हैं, उससे बढ़कर आश्चर्य और क्या होगा?
yasya maṇḍalamadhyastho mahātmā paramatviṣā | dīptaḥ samīkṣate lokān kim āścaryam ataḥ param ||
సూర్యమండల మధ్యమున నివసించు అంతర్యామి మహాత్మ సూర్యదేవుడు పరమ తేజస్సుతో దగ్ధమై సమస్త లోకములను పరిశీలించుచున్నాడు; దీనికన్నా గొప్ప ఆశ్చర్యం మరేముంటుంది?
नाग उवाच
Educational Q&A
The verse points to a dharmic-metaphysical vision: a supreme, luminous principle (the great Self) is present at the heart of the cosmic order (symbolized by the sun) and oversees all worlds. Recognizing this indwelling, all-seeing divinity cultivates reverence, moral restraint, and alignment with dharma.
A Nāga speaker highlights a cosmic marvel: within the sun’s disk dwells a radiant great being who observes all realms. The statement functions as a rhetorical climax—declaring that no greater wonder exists—within a discourse that emphasizes the grandeur and governance of the universe.