Shloka 3
Prāyaścitta-vidhāna: Tapas, Dāna, Vrata, and Proportional Expiation (प्रायश्चित्तविधानम्)
ऋषयस्तु व्रतपरा: समागम्य पुरा विभुम् । धर्म पप्रच्छुरासीनमादिकाले प्रजापतिम्
ṛṣayas tu vrataparāḥ samāgamya purā vibhum | dharmaṃ papracchur āsīnam ādikāle prajāpatiṃ ||
వ్యాసుడు చెప్పెను—పూర్వకాలంలో వ్రతనిష్ఠులైన ఋషులు సమవేతులై విభువుని సమీపించారు. సృష్టి ఆదికాలంలో ఆసీనుడైన ప్రజాపతిని వారు ధర్మమును గురించి ప్రశ్నించారు—లోకాన్ని ధారించే ఆ మూల నియమాన్ని తెలుసుకొనుటకై.
व्यास उवाच
Educational Q&A
Dharma is presented as a primordial, world-sustaining principle worth seeking from the highest authority; disciplined seekers (ṛṣis) approach the source of creation to understand right conduct and order.
Vyāsa frames an ancient scene: vow-observant sages gather and approach Prajāpati (the progenitor), seated at the dawn of time, and ask him to explain dharma.