Shloka 4
मनसा चिन्तितस्येव प्रीतिस्निग्धस्य दर्शनम् । प्रह्नमादयति मां वाक्यं भवता यदुदीरितम्,भोजनके समय मनोवाजञ्छित अन्नकी प्राप्ति होनेसे अतिथिको, समयपर अभीष्ट वस्तुकी प्राप्ति होनेसे अपने मनको, पुत्रकी प्राप्ति होनेसे वृद्धको तथा मनसे जिसका चिन्तन हो रहा हो, उसी प्रेमी मित्रका दर्शन होनेसे मित्रको जितना आनन्द प्राप्त होता है, आज आपने जो बात कही है, वह मुझे उतना ही आनन्द दे रही है
manasā cintitasyeva prītisnigdhasya darśanam | prahṇamādayati māṃ vākyaṃ bhavatā yad udīritam ||
బ్రాహ్మణుడు అన్నాడు—మనసులో కోరుకున్న స్నేహభరిత ప్రియమిత్రుని దర్శనం ఎలా హర్షాన్ని కలిగిస్తుందో, అలాగే మీరు పలికిన వాక్యం నన్ను ఆనందింపజేస్తోంది.
ब्राह्मण उवाच
Educational Q&A
The verse praises the ethical power of timely, fitting speech: words spoken appropriately can bring joy comparable to the fulfillment of essential duties and deep human hopes (feeding a guest, gaining a desired object, receiving a son, meeting a beloved friend).
A Brahmin responds appreciatively to another person’s statement, saying that the uttered words have delighted him as much as various timely fulfillments that traditionally signify well-being and dharmic order.