Shloka 19
यद् वै सूते धातुराद्य॑ विधान तद् वै विप्रा: प्रवदन्ते5निरुद्धम् । यद् वै लोके वैदिकं कर्म साधु आशीरयुक्त तद्धि तस्यैव भाव्यम्,वही मुझ विधाताके आदि विधानको उत्पन्न करता है। विद्वान ब्राह्मण उसीको अनिरुद्ध कहते हैं। लोकमें सकाम भावसे जो वैदिक सत्कर्म किये जाते हैं, वे उस अनिरुद्धात्मा पुरुषकी प्रसन्नताके लिये ही होते हैं--ऐसा चिन्तन करना चाहिये
yad vai sūte dhātur ādyam vidhānaṁ tad vai viprāḥ pravadanty aniruddham | yad vai loke vaidikaṁ karma sādhu āśīr-yuktaṁ tad dhi tasyaiva bhāvyam ||
సృష్టికర్త యొక్క ఆద్య విధానాన్ని ఉద్భవింపజేసేవాడిని పండిత బ్రాహ్మణులు ‘అనిరుద్ధ’ అని పిలుస్తారు. లోకంలో ఫలాశతో, ఆశీర్వాదాలతో కూడి చేయబడే వైదిక సత్కర్మములన్నీ—ఆ అనిరుద్ధ అంతరాత్మ పురుషుని ప్రసన్నతకే అని భావించవలెను.
पितामह उवाच
Educational Q&A
All Vedic and righteous actions—even when performed with desire for results and accompanied by blessings—should be contemplated as ultimately directed toward pleasing the ‘Aniruddha’, the unobstructed inner divine principle identified with the primal cosmic ordinance.
In Bhishma’s instruction during the Śānti Parva, he explains a theological interpretation of ritual and cosmic order: the Creator’s primordial dispensation is named ‘Aniruddha’ by the learned, and worldly Vedic rites are to be understood as oriented toward that supreme inner reality.