Shloka 1
Adhyāya 353 — Kathā-prāmāṇya (Authority of Transmission) and the Brāhmaṇa’s Ascetic Resolve
ऑपन--माज छा अकाल एकपज्चाशर्दाधिकत्रिशततमो< ध्याय: ब्रह्मा और रुद्रके संवादमें नारायणकी महिमाका विशेषरूपसे वर्णन ब्रह्मोवाच शृणु पुत्र यथा होष पुरुष: शाश्वतोडव्ययः । अक्षयश्षाप्रमेयश्न सर्वगश्न निरुच्यते,ब्रह्माजीने कहा--बेटा! यह विराट् पुरुष जिस प्रकार सनातन, अविकारी, अविनाशी, अप्रमेय और सर्वव्यापी बताया जाता है, वह सुनो
brahmovāca | śṛṇu putra yathā hy eṣa puruṣaḥ śāśvato 'vyayaḥ | akṣayaś cāprameyaś ca sarvagaś ca nirucyate ||
బ్రహ్ముడు పలికెను—పుత్రా, వినుము; ఈ పరమపురుషుడు శాశ్వతుడు, అవ్యయుడు, అక్షయుడు, అప్రమేయుడు, సర్వవ్యాపి అని ఎలా కీర్తింపబడుతాడో వినుము।
पितामह उवाच
Educational Q&A
The verse teaches contemplation of the Supreme Person’s defining attributes—eternity, unchangeability, imperishability, immeasurability, and all-pervasiveness—framing divinity as beyond decay and limitation.
Within the Brahmā–Rudra dialogue praising Nārāyaṇa, Brahmā addresses Rudra as “son” and begins an explanation of how the Supreme Person is traditionally described.