Shloka 27
अध्याय ३५१ — उञ्छवृत्ति-व्रतसिद्धेः मानुषस्य परमगतिः
Sūrya–Nāga Dialogue on the Perfected Gleaner-Ascetic
बाढमित्येव कृत्वासौ यथा55ज्ञां शिरसा हरे: । एवमुक्त्वा स भगवांस्तत्रैवान्तरधीयत,“तब “बहुत अच्छा” कहकर उन्होंने श्रीहरिकी आज्ञा शिरोधार्य की। इस प्रकार उन्हें सृष्टिका आदेश देकर भगवान् वहीं अन्तर्धान हो गये
bāḍham ity eva kṛtvāsau yathājñāṃ śirasā hareḥ | evam uktvā sa bhagavāṃs tatraivāntaradhīyata ||
“తథాస్తు” అని చెప్పి ఆయన శ్రీహరి ఆజ్ఞను శిరసావహించి స్వీకరించాడు. ఇలా పలికి సృష్టి విధానాన్ని అప్పగించి భగవంతుడు అక్కడికక్కడే అంతర్ధానమయ్యాడు.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights śraddhā and vinaya: divine instruction (ājñā) is to be received with reverence (śirasā) and carried out as dharma. The Lord’s disappearance underscores that responsibility now rests on the recipient to uphold cosmic order through faithful action.
After being instructed by Hari regarding the ordinance of creation (or the task to be undertaken), the recipient responds “bāḍham” (“certainly/so be it”) and accepts the command with bowed head. Having delivered the directive, the Blessed Lord vanishes on the spot.