Shloka 5
Prāyaścitta and Contextual Non-Culpability (प्रायश्चित्त-निमित्त-अदोषवाद)
जपन् वान्यतमं वेदं योजनानां शतं व्रजेत् । सर्वस्वं वा वेदविदे ब्राह्मणायोपपादयेत्,अथवा प्रायश्रित्त बतानेवाले विद्वानोंकी या अपनी इच्छासे शस्त्रधारी पुरुषोंके अस्त्र- शस्त्रोंका निशाना बन जाय अथवा अपनेको प्रज्वलित आगमें झोंक दे अथवा नीचे सिर किये किसी भी एक वेदका पाठ करते हुए तीन बार सौ-सौ योजनकी यात्रा करे अथवा किसी वेदवेत्ता ब्राह्मगको अपना सर्वस्व समर्पण कर दे या जीवन-निर्वाहके लिये पर्याप्त धन अथवा सब सामानोंसे भरा हुआ घर ब्राह्मणको दान कर दे--इस प्रकार गौओं और ब्राह्मणोंकी रक्षा करनेवाला पुरुष ब्रह्महत्यासे मुक्त हो जाता है
vyāsa uvāca | japan vānyatamaṃ vedaṃ yojanānāṃ śataṃ vrajet | sarvasvaṃ vā vedavide brāhmaṇāyopapādayet | athavā prāyaścittaṃ … |
వ్యాసుడు అన్నాడు—ఏదైనా ఒక వేదాన్ని జపిస్తూ వంద యోజనాల ప్రయాణం చేయాలి; లేదా అటువంటి ప్రయాణాన్ని మరల చేయాలి; లేక వేదవేత్త బ్రాహ్మణునికి తన సర్వస్వాన్ని సమర్పించాలి. ఇలాంటి కఠోర తపస్సు మరియు పండితులకు చేసిన మహాదానంతో—గోవులు, బ్రాహ్మణులను రక్షించినవాడు బ్రహ్మహత్యాపాపం నుండి విముక్తి పొందుతాడు.
व्यास उवाच
Educational Q&A
Grave wrongdoing is addressed through rigorous self-discipline (japa and arduous travel) and through restorative generosity to genuine Vedic learning; the verse frames expiation as both inner austerity and outward restitution, especially in relation to safeguarding cows and Brahmins.
Vyāsa is describing recognized forms of prāyaścitta: reciting a Veda while undertaking long journeys and/or giving one’s wealth to a Veda-knowing Brahmin, presented as means by which a protector of cows and Brahmins can be freed from the taint of brahmahatyā.