Shloka 17
नागैः सह ब्राह्मणस्य अतिथिधर्म-व्रतसंवादः | The Brahmin’s Vow and the Nāgas’ Hospitality Appeal
ततस्त्रैगुण्यहीनास्ते परमात्मानमञज्जसा,तदनन्तर तीनों गुणोंसे मुक्त हो वे श्रेष्ठ द्विज अनायास ही निर्गुणस्वरूप क्षेत्रज्ञ परमात्मामें प्रवेश कर जाते हैं। तुम सबके निवासस्थान भगवान् वासुदेवको ही क्षेत्रज्ञ समझो
tatas traiguṇya-hīnāste paramātmānam añjasā | tadanantaraṁ trīṇāṁ guṇānāṁ muktāḥ te śreṣṭhā dvijā anāyāsa eva nirguṇa-svarūpaṁ kṣetrajña-paramātmānaṁ praviśanti | yūyaṁ sarveṣāṁ nivāsa-sthānaṁ bhagavantaṁ vāsudevaṁ eva kṣetrajñaṁ jānīta ||
నారదుడు పలికెను—“ఆపై, త్రిగుణములనుండి విముక్తులైన ఆ శ్రేష్ఠ ద్విజులు శ్రమలేక నిర్గుణస్వరూపుడైన క్షేత్రజ్ఞ పరమాత్మలో ప్రవేశిస్తారు. కనుక సమస్త జీవుల నివాసస్థానమైన భగవాన్ వాసుదేవుడే తత్త్వముగా క్షేత్రజ్ఞుడని గ్రహించండి.”
नारद उवाच
Educational Q&A
Liberation is described as transcending the three guṇas of prakṛti; when the mind is free from their sway, the seeker naturally realizes and ‘enters’ the nirguṇa Paramātman, identified here with Vāsudeva as the indwelling Kṣetrajña in all beings.
Nārada is instructing listeners in a mokṣa-oriented discourse: he explains the post-realization state of exemplary dvijas who, having become guṇa-free, attain the Supreme Self, and he directs the audience to recognize Vāsudeva as the universal inner witness and support.