Shloka 166
नागैः सह ब्राह्मणस्य अतिथिधर्म-व्रतसंवादः | The Brahmin’s Vow and the Nāgas’ Hospitality Appeal
विशन्ति विप्रप्रवरा: सांख्या भागवतैः सह । प्रद्यम्नसे भी युक्त होकर वे सांख्यज्ञानसम्पन्न श्रेष्ठ ब्राह्मण भगवद्भक्तोंके साथ जीवस्वरूप संकर्षणमें प्रविष्ट होते हैं
viśanti viprapravarāḥ sāṅkhyā bhāgavataiḥ saha | pradyamnase bhī yuktaḥ hokara ve sāṅkhyajñānasampanna śreṣṭha brāhmaṇa bhagavadbhaktoṃke sātha jīvasvarūpa saṅkarṣaṇe praviṣṭa hote haiṃ |
నారదుడు పలికెను—సాంఖ్యజ్ఞానసంపన్నులైన శ్రేష్ఠ బ్రాహ్మణులు భగవద్భక్తులతో కలిసి జీవస్వరూపమైన సంకర్షణునందు ప్రవేశిస్తారు. ఈ విధంగా ప్రద్యుమ్నునితో యుక్తులై వారు దేహధర్మానికి ఆధారమైన అంతరాత్మతత్త్వంలో లీనమగుదురు.
नारद उवाच
Educational Q&A
The verse links discriminative wisdom (Sāṅkhya) with devotion (Bhāgavata-bhakti), presenting liberation as an inward ‘entering’ or absorption into the principle identified with the self (Saṅkarṣaṇa), rather than merely external ritual attainment.
Nārada describes spiritually accomplished Brahmins—Sāṅkhya-knowers and devotees—who, in association with Pradyumna, are said to enter into Saṅkarṣaṇa, indicating a theological-metaphysical movement toward the inner self-principle and ultimate realization.