Shloka 62
Nāga-āyatana-darśana-pratīkṣā — The Brāhmaṇa’s Request and Waiting on the Gomatī
शेषाश्व विबुधश्रेष्ठा दैत्यदानवराक्षसा: । नागा: सुपर्णा गन्धर्वा: सिद्धा राजर्षयश्न ये
nārada uvāca | śeṣāśvā vibudhaśreṣṭhā daityadānavarākṣasāḥ | nāgāḥ suparṇā gandharvāḥ siddhā rājarṣayaś ca ye | te ’ṅgaiḥ sahitāḥ sampūrṇā vedānām āvṛttiṃ kurvanto ’tyantaṃ kaṭhora-tapasyāṃ saṃlagnāḥ santi | brahmā svayaṃ mahādevaḥ samastā ṛṣayaḥ śeṣaś ca śreṣṭhā devatāś ca daityā dānavā rākṣasā nāgā garuḍā gandharvāḥ siddhā rājarṣayaś ca sadā vidhipūrvakaṃ yat havyaṃ kavyaṃ cārpayanti tat sarvaṃ tasya bhagavataḥ caraṇeṣu samupasthitam bhavati |
శేషుడు, దివ్య అశ్వాలు, దేవశ్రేష్ఠులు, దైత్య-దానవ-రాక్షసులు, నాగులు, సుపర్ణులు (గరుడవంశీయులు), గంధర్వులు, సిద్ధులు, రాజర్షులు—ఇవన్నీ కూడా అంగోపాంగాలతో కూడిన సంపూర్ణ వేదాలను నిరంతరం జపిస్తూ అత్యంత దుర్లభమైన తపస్సులో నిమగ్నమై ఉంటారు. బ్రహ్మ, మహాదేవుడు, ఋషులు, శేషుడు మరియు ఈ వివిధ వర్గాలవారు విధిపూర్వకంగా అర్పించే హవ్య-కవ్యములన్నీ చివరకు ఆ పరమ ప్రభువు పాదాల వద్దనే స్థిరపడతాయి.
नारद उवाच
Educational Q&A
All spiritual disciplines—Vedic study, recitation with the Vedāṅgas, austerity, and properly performed offerings—reach their true fulfillment when dedicated to the Supreme Lord; merit is ultimately gathered at the divine feet.
Narada describes a vast range of beings, from gods and sages to nāgas and rākṣasas, engaged in severe tapas and Vedic recitation, and explains that the havya and kavya they offer according to ritual rule ultimately arrive before the Supreme Lord.