Shloka 4736
Nāga-āyatana-darśana-pratīkṣā — The Brāhmaṇa’s Request and Waiting on the Gomatī
सर्वे लोका हि तत्रस्थास्तथा देवा: सहर्षिभि: । नारदजीने कहा--भगवन! मैंने विश्वरूपधारी उन अविनाशी एवं कान्तिमान् परम पुरुषका दर्शन कर लिया। ऋषियोंसहित देवता तथा सम्पूर्ण लोक उन्हींके भीतर विराजमान हैं
sarve lokā hi tatrasthās tathā devāḥ saharṣibhiḥ |
నారదుడు అన్నాడు—భగవన్! నేను విశ్వరూపధారి, అవినాశి, కాంతిమంతుడైన పరమపురుషుని సాక్షాత్తుగా దర్శించాను. ఋషులతో కూడిన దేవతలు మరియు సమస్త లోకాలు అన్నీ ఆయనలోనే నిలిచి విరాజిల్లుతున్నాయి.
नारद उवाच
Educational Q&A
The verse teaches the all-pervasiveness and supremacy of the Divine: all realms, gods, and sages are contained within the Supreme Reality. Ethically, it redirects reverence and reliance away from transient power toward the ultimate ground of dharma and liberation.
Nārada is reporting a visionary realization: he beholds the imperishable, radiant Supreme Person (implied by the surrounding prose) and affirms that the totality of worlds, along with the gods and ṛṣis, are present within that cosmic being.