Shloka 142
तुमने जिन शत्रुओंको मारा है, वे पहले ही रुद्रदेवके हाथसे मार दिये गये थे। उनका प्रभाव अप्रमेय है। तुम उन देवाधिदेव, उमावल्लभ विश्वनाथ, पापहारी एवं अविनाशी महादेवजीको संयतचित्त होकर नमस्कार करो ।। यश्च ते कथित: पूर्व क्रोधजेति पुन: पुनः । तस्य प्रभाव एवाग्रे यच्छुतं ते धनंजय,धनंजय! जिन्हें क्रोधज बताकर मैंने तुमसे बारंबार उनका परिचय दिया है और पहले तुमने जो कुछ सुन रक्खा है, वह सब उन रुद्रदेवका ही प्रभाव है
arjuna uvāca | tvayā ye śatravo hatāḥ te pūrvam eva rudradevasya hastena hatāḥ | tasya prabhāvo 'prameyaḥ | tvaṃ taṃ devādhidevaṃ umāvallabhaṃ viśvanāthaṃ pāpahāriṇam avināśinaṃ mahādevaṃ saṃyatacitto namaskuru || yaś ca te kathitaḥ pūrvaṃ krodhaja iti punaḥ punaḥ | tasya prabhāva evāgre yac chrutaṃ te dhanaṃjaya ||
ధనంజయా! నేను ముందుగా పునఃపునః ‘క్రోధజుడు’ అని నీకు చెప్పినవాడు, నీవు ఇంతకు ముందు ఏది విన్నావో—అది అంతా ఆ రుద్రదేవుని ప్రభావమే.
अर्जुन उवाच
Educational Q&A
Human victory is ultimately subordinate to divine will: the text frames the slaying of enemies as already accomplished by Rudra’s power, urging humility, mental discipline, and reverent surrender to Mahādeva as the supreme remover of sin and imperishable Lord.
Arjuna addresses Dhanañjaya (Arjuna himself as the addressee in the received wording/epithet usage) and attributes the outcome of battle to Rudra/Śiva, instructing that one should bow to Śiva with a restrained mind and recognizing that earlier descriptions of the ‘krodhaja’ figure point to Rudra’s overwhelming influence.