Shloka 40
Atithi’s Direction to the Nāga-sage Padma at Naimiṣa (अतिथ्युपदेशः—नैमिषे पद्मनागोपाख्यानप्रस्तावः)
अथ दधीचस्तथैवाविमना: सुखदुःखसमो महायोगी आत्मानं समाधाय शरीरपरित्यागं चकार,यह सुनकर दधीचिके मनमें पूर्ववत् सोत्साह बना रहा, तनिक भी उदासी नहीं हुई। वे सुख और दु:खमें समान भाव रखनेवाले महान् योगी थे। उन्होंने आत्माको परमात्मामें लगाकर अपने शरीरका परित्याग कर दिया
atha dadhīcas tathaivāvimanaḥ sukhaduḥkha-samaḥ mahāyogī ātmānaṃ samādhāya śarīra-parityāgaṃ cakāra |
అప్పుడు దధీచి యథాపూర్వమే కలతలేక, నిరుత్సాహం లేక నిలిచాడు. సుఖదుఃఖాలలో సమభావం గల ఆ మహాయోగి సమాధిలో ఆత్మను స్థిరపరచి, పరమాత్మలో అంతఃసత్త్వాన్ని నిలిపి, దేహాన్ని త్యజించాడు.
तास्त्वाष्ट उवाच क्व गमिष्यथास्यतां तावन्मया सह श्रेयो भविष्यन्तीति
Educational Q&A
The verse teaches equanimity and yogic composure: one who is steady amid pleasure and pain can gather the self in samādhi and meet death as a conscious act of renunciation rather than fear or despair.
Sage Dadhīca remains undepressed and resolute; as a perfected yogin he enters deep concentration and voluntarily relinquishes his body, presenting an ideal of serene, dharmic departure.