Shloka 49
श्रीभगवानुवाच भो भो: सब्रह्मका देवा ऋषयश्च तपोधना: । स्वागतेनार्च्य व: सर्वान् श्रावये वाक्यमुत्तमम्,श्रीभगवान् बोले--हे तपस्याके धनी ब्रह्मा आदि देवताओ तथा ऋषियो! मैं स्वागतके द्वारा तुम सबका सत्कार करके तुम्हें यह उत्तम वचन सुनाता हूँ
śrībhagavān uvāca bho bhoḥ sabrahmakā devā ṛṣayaś ca tapodhanāḥ | svāgatenārcya vaḥ sarvān śrāvaye vākyam uttamam ||
శ్రీభగవానుడు పలికెను—ఓ బ్రహ్మతో కూడిన దేవగణమా, తపోధనులైన ఋషులారా! స్వాగతంతో మీ అందరినీ సత్కరించి, నేను మీకు ఈ ఉత్తమ వాక్యాన్ని వినిపించెదను।
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse foregrounds dharmic conduct before instruction: honoring worthy guests—gods and sages—through welcome and reverence, and then delivering a refined, beneficial teaching. It links ethical etiquette (satkāra) with the authority and purity of what is taught.
The divine speaker addresses an assembly that includes Brahmā, other gods, and austerity-rich sages. After formally welcoming and honoring them, he announces that he will now proclaim an ‘excellent’ discourse, setting the stage for the ensuing instruction.