Shloka 118
Atithi-prāpti and the Brāhmaṇa’s Deliberation on Triadic Dharma (अतिथिप्राप्तिः धर्मत्रयविचारश्च)
क्षेमेण गच्छेदध्वानमिदं यः पठते पथि । यो यं कामं कामयते स तमाप्रोति च ध्रुवम्,जो मार्गमें इसका पाठ करता है, वह कुशलतापूर्वक अपनी यात्रा पूरी करता है। इसे पढ़ने और सुननेवाला पुरुष जिस वस्तुकी इच्छा करता है, वह उसे अवश्य प्राप्त कर लेता है
kṣemeṇa gacched adhvānam idaṃ yaḥ paṭhate pathi | yo yaṃ kāmaṃ kāmayate sa tam āpnoti ca dhruvam ||
మార్గమధ్యంలో దీనిని పఠించువాడు క్షేమంగా తన ప్రయాణాన్ని పూర్తిచేస్తాడు. మనిషి ఏ కోరికను కోరుకుంటాడో, ఆ కోరికను నిశ్చయంగా పొందుతాడు.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse teaches that faithful recitation of a sacred passage functions as a source of protection and auspiciousness: it ensures safe completion of travel and promises the attainment of one’s desired goal, expressing the Mahābhārata’s common phalaśruti motif that right utterance and devotion yield tangible benefits.
Vaiśampāyana is delivering a concluding benefit-statement (phalaśruti) about the preceding teaching or hymn: he declares the practical fruits of reading/reciting it—safe travel and fulfillment of wishes—thereby encouraging listeners to preserve, recite, and transmit the passage.