Shloka 113
Atithi-prāpti and the Brāhmaṇa’s Deliberation on Triadic Dharma (अतिथिप्राप्तिः धर्मत्रयविचारश्च)
यश्चेदं शृणुयान्नित्यं यश्नैनं परिकीर्तयेत् । नमो भगवते कृत्वा समाहितमतिर्नर:,जो प्रतिदिन इसे सुनता है और जो भगवानको नमस्कार करके एकाग्रचित्त हो सदा इसका पाठ करता है, वह बुद्धिमान, बलवान, रूपवान् तथा रोगरहित होता है। रोगी रोगसे और बँधा हुआ पुरुष बन्धनसे मुक्त हो जाता है
yaś cedaṃ śṛṇuyān nityaṃ yaś cainaṃ parikīrtayet | namo bhagavate kṛtvā samāhitamatir naraḥ |
వైశంపాయనుడు పలికెను—ఎవడు నిత్యం దీనిని శ్రవణం చేస్తాడో, ఎవడు భగవంతునికి నమస్కరించి ఏకాగ్రచిత్తంతో దీనిని పఠించునో లేదా కీర్తించునో, అటువంటి వాడు బుద్ధిమంతుడు, బలవంతుడు, సుందరరూపుడు, నిరోగి అవుతాడు. రోగి రోగమునుండి విముక్తుడగును; బంధితుడు బంధనమునుండి విముక్తుడగును.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Regular listening and recitation of a sacred teaching, performed with reverence to Bhagavān and a concentrated mind, is presented as a dharmic discipline that cultivates virtues (wisdom, strength, excellence) and alleviates suffering (freedom from illness and bondage).
Vaiśampāyana is describing the promised fruits (phalaśruti) of hearing and proclaiming the preceding discourse: the listener/reciter, after offering salutation to the Lord and focusing the mind, gains well-being and release from afflictions.