Shloka 131
जिज्ञासुर्लभते कामान् भक्तो भक्तगतिं व्रजेत् । इस कथाको आदिसे ही सुनकर रोगी रोगसे मुक्त हो जायगा, जिज्ञासु पुरुषको इच्छानुसार ज्ञान प्राप्त होगा और भक्त पुरुष भक्तजनोचित गतिको प्राप्त होगा ।। त्वयापि सतत राजन्नभ्यर्च्य: पुरुषोत्तम:
jijñāsur labhate kāmān bhakto bhaktagatiṁ vrajet | tvayāpi satataṁ rājann abhyarcyaḥ puruṣottamaḥ ||
జిజ్ఞాసువు కోరిన ఫలాన్ని పొందుతాడు; భక్తుడు భక్తులకు తగిన గతిని చేరుతాడు। ఈ కథను మొదటినుంచి వినితే రోగి రోగముక్తుడవుతాడు; జిజ్ఞాసువుకు తన ఇష్టానుసారం జ్ఞానం లభిస్తుంది; భక్తుడు భక్తోచిత గతిని పొందుతాడు। కావున, ఓ రాజా, నీవు కూడా పురుషోత్తముని నిరంతరం ఆరాధించవలెను।
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Bhīṣma teaches that sincere engagement with sacred teaching—especially hearing it from the beginning—bears distinct fruits according to one’s disposition: relief for the afflicted, knowledge for the inquisitive, and a fitting spiritual destiny for the devotee; therefore the king should continually worship Puruṣottama, the Supreme Person.
In Śānti Parva, Bhīṣma instructs the king on dharma and spiritual practice. Here he concludes a section with a phalaśruti (statement of benefits), praising the transformative results of hearing the sacred account and urging ongoing worship of Puruṣottama.